Poświadczenie dziedziczenia

Poświadczenie dziedziczenia ma formę aktu, który potwierdza spadkobierców i przysługujący im udział spadku. Akt poświadczenia dziedziczenia musi być potwierdzony przez notariusza. Jest alternatywą wobec postępowania sądowego potwierdzającego nabycie spadku. Akt ten może być przygotowany tylko w przypadku, kiedy wszyscy spadkobiercy mogący być spadkobiercami ustawowymi lub testamentowymi wyrazili zgodę na przygotowanie przez notariusza poświadczenia dziedziczenia.

W poświadczeniu dziedziczenia wskazane jest także, na kogo spadkobierca przeniósł zapisy windykacyjne, czyli nieruchomości, przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolne. Zapis windykacyjny musi jednak być sporządzony w testamencie.

Poświadczenie dziedziczenia odbywa się w kancelarii notarialnej, w czasie spotkania wszystkich spadkobierców – nie mogą to być pełnomocnicy. Akt poświadczenia dziedziczenia jest rejestrowany przez notariusza w Krajowej Radzie Notarialnej. Nie jest możliwe ponowne poświadczenie dziedziczenia po tej samej osobie. Zarejestrowany akt otrzymuje moc prawną. Posiadanie aktu poświadczenia dziedziczenia nie jest obligatoryjne. Jego brak w żaden sposób nie wpływa na kwestie związane z dziedziczeniem majątku, ponieważ są one regulowane przepisami prawa spadkowego.

Uchylenie aktu poświadczenia dziedziczenia

O uchyleniu aktu poświadczenia dziedziczenia mówi się w sytuacji, w której:

  • w Krajowej Radzie Notarialnej doszło do zarejestrowania więcej niż jednego aktu w odniesieniu do tego samego spadku,
  • zostało wydane pełnomocne postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku,
  • osoba posiadająca akt poświadczenia dziedziczenia nie jest spadkobiercą albo jej udział jest inny, niż stwierdza to akt,
  • dziedziczenie odbyło się na podstawie ustawy, a osoby uprawnione do dziedziczenia dowiedziały się po zarejestrowaniu aktu, że zostały pominięte.